سپاس...
سپاس خدایی را سزاست که هر وقت بخواهم، میتوانم صدایش کنم و هرگاه در پی خلوتی با او باشم، بیهیچ واسطهای میتوانم داشته باشم.
و او همیشه برآورنده خواستههای من است.
سپاس خدایی را سزاست که غیراز او نمیخوانم و اگر بخوانم هم، پاسخی نمیشنوم.
سپاس خدایی را سزاست که به غیر او دل نمیبندم. و اگر ببندم هم، دلم را میشکند و پشتم را خالی میکند
شکوای سبز 2 - سید مهدی شجاعی ( دریافتی از دعای ابوحمزهثمالی )
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم مرداد ۱۳۹۰ ساعت 17:14 توسط مجتبی
|
مدتها پیش فکر می کنم حدود سال 1380 یک بلاگر حرفه ای بودم فکر کنم حداقل روزی 3 ساعت با وبلاگ ها وقت پر می کردم.گذشت و گذشت و من هر روز درگیرتر شدم تا جایی که دیگر فرصتی برای وب گردی یافت نشد.